Dodenherdenking in Kampen in alle rust en waardigheid verlopen

Op de avond van 4 mei is ook in Kampen de Nationale Dodenherdenking op gepaste en respectvolle wijze gehouden. Op verschillende locaties in de stad, waaronder het stadspark en de De la Sablonièrekade, kwamen inwoners bijeen om gezamenlijk stil te staan bij de slachtoffers van oorlog en geweld.

Tijdens deze herdenking worden jaarlijks alle burgers en militairen herdacht die sinds het uitbreken van de Tweede Wereldoorlog, waar ook ter wereld, zijn omgekomen of vermoord binnen het Koninkrijk der Nederlanden. Daarbij wordt nadrukkelijk aandacht besteed aan slachtoffers van onder meer de Holocaust, oorlogssituaties en vredesmissies.

Aan de De la Sablonièrekade droeg Ronja Van Heerde een passend gedicht voor, waarmee zij een persoonlijke en indringende bijdrage leverde aan het herdenkingsmoment.

Om 20.00 uur namen aanwezigen twee minuten stilte in acht, een traditie die symbool staat voor bezinning en respect. Op deze dag wordt stilgestaan bij de waarde van vrijheid en de offers die daarvoor zijn gebracht. De herdenking vormt tevens de opmaat naar 5 mei, Bevrijdingsdag, waarop de vrijheid in Nederland wordt gevierd.

Stilte spreekt 4 mei 2026

Stilte spreekt luid in de straten van gisteren,
onderweg zijn we hen te vroeg verloren.
Nog voor hun leven zijn gang kon gaan,
alsof hun stem nooit heeft mogen voortbestaan.

We zwoeren elkaar nog zo:
Nooit meer achteloos met hun namen om te gaan,
maar straten zwegen en woorden verstomden.
Hoe konden zij toch aan ons denken ontkomen?

We hielden je vast, zo stevig, zo dicht,
hoe werd je een echo, een naam zonder lichaam.
Een scheur in de tijd, een gezichtloos gezicht?
ik verzoek naar hen in de hoeken van mijn stilte,
verborgen waar niemand ze vinden zal.
En daar fluisteren ze al.

Zij zijn niet weg, niet echt, niet verdwenen,
spreken nog zacht in wat wij ontwijken.
In elke gedachte die weigert te zwijgen.

Ik schrijf hier als achterkleindochter van verzet,
van iemand die opstond toen zwijgen kon.
Die zijn leven gaf tegen onrecht,
ik draag zijn naam niet enkel als verleden,
maar als een vraag die in mij brandt:
Wat doe ik, nu ik ook handelen kan?

Herdenk is meer dan ogen sluiten,
meer dan twee minuten verloren tijd.
Het is luisteren naar wat het verleden vraagt:
Niet zeggen: het was, dus het zal wel zijn.
Niet denk: dat kwaad is voorgoed voorbij,
niet opdat het nooit meer gebeurt.
Maar opdat spreken ons niet verscheurt.

Want als wij vergeten, sterven zij opnieuw,
en als herinneren niet to handelen leidt,
word verleden een excuus.
dat ons heden verraadt.

Laat stilte spreken, maar laat haar ons ook openbreken,
en dwingen tot meer dan alleen gemis.
Laat wat toen verloren ging ons nu bewegen,
om te beschermen wat vandaag ook nog
kwetsbaar is.

Ronja Van Heerde
4 mei 2026