Gezichten van Kampen – Henk Jans

Kampen is meer dan stenen, straten en monumenten – Kampen is vooral van de mensen.

In deze rubriek geven we bekende én minder bekende Kampenaren een podium. Aan de hand van een aantal vaste vragen leren we hen beter kennen en ontdekken we hoe zij kijken naar de stad waarin ze wonen, werken en leven. Deze keer leggen we de vragen voor aan Henk Jans

• Waar moeten mensen jou van kennen en wat moeten we écht over jou weten?
Ik loop als geboren Kampenaar hier zogezegd al sinds mensen heugenis rond, dus in de loop der tijd leer je dan heel wat mensen -over en weer- kennen. Maar ook timmer ik al jaren aan de weg als zanger liedjesschrijver, beeldend kunstenaar en dichter/schrijver, waarbij ik van tijd tot tijd een optreden, expositie of boekpresentatie doe. Ik exposeer momenteel tekeningen uit mijn allegorisch beeldverhaal ‘Waar Welbevinden Woont’ in het Ikonenmuseum in Kampen.
De expositie is nog te bezoeken tot 9 mei 2026. Mocht je benieuwd zijn naar het beeldverhaal, dan vind je info via https://uitgeverijoorsprong.nl/products/waar-welbevinden-woont-een-allegorisch-beeldverhaalhenk-jans

• Hoe lang woon je al in Kampen en in welke wijk?
Zoals vermeld; ik ben hier geboren en getogen. Korte tijd heb ik voor een opleiding en werkzaamheden ergens anders gewoond, maar in mijn vrije tijd ging ik altijd gelijk weer naar Kampen. Ik voel mij van harte stevig met mijn klompen in de Kamper klei geworteld.
Ik woon nu ruim twee jaar in de binnenstad en dat bevalt mij erg goed.

• Wat is er leuk aan de stad Kampen?
Het wat dorpse gevoel, in een sfeer van ‘ons kent ons’, terwijl je elkaar toch niet op de lip zit. Ik heb een lied geschreven dat heet: ‘Ik hou van die Kamper kneuterigheid’.

• Wat is jouw favoriete plek in Kampen en waarom?
Ik mag graag in mijn stamcafé ’t Kroegje komen. Dat doe ik al sinds het eind van de jaren tachtig. Sommigen ken ik daar ook al zo lang. Dat geeft een vertrouwelijke sfeer, omdat men je daar heeft meegemaakt in zowel je ups als je downs. Ik heb er nooit het gevoel dat je je als bezoeker anders hoeft voor te doen dan je bent.

• Wat maakt Kampen voor jou echt ‘thuis’?
Je kent de mensen, gewoon van gezicht, of persoonlijk. Maar ik voel me in Kampen ook thuis door de inmiddels lange tijd die ik er heb doorgebracht. Dat geeft herinneringen die je aan de stad binden.

• Moet Kampen vooral blijven zoals het nu is?
Wat mij betreft wel. Alles veranderd natuurlijk door de tijd en je past je aan. Als dit een geleidelijk proces is, heb ik daar geen moeite mee. Alleen die expansiedrift van sommige politici vind ik wel eens ongemakkelijk. Meer is niet altijd beter, als je bedenkt dat het geluk toch voor een belangrijk deel wordt bepaald door hoe je elkaar als stadgenoten kent en hoe je daarbij met elkaar omgaat. Mijn idee van dat steeds maar meer en groter worden is, dat dit ten koste kan gaan van de
ontspannen sfeer. Die vind je volgens mij toch vooral in het kleinschalige en niet in een jachtige grote stad. Dus ja, ik hou van die Kamper kneuterigheid.

• Hoe denk je dat de rest van Nederland tegen Kampen en haar inwoners aankijkt? Klopt dat beeld volgens jou?
Ik denk dat velen Kampen zien als een gereformeerd bolwerk, waar niet veel te beleven is. Voor een deel klopt dit misschien wel, al voelt de stad voor mij als tamelijk seculier. In ieder geval leven wel, en niet gereformeerden in Kampen over het algemeen op probleemloze wijze prettig met, of langs elkaar heen. Op cultureel gebied is er de laatste jaren steeds meer te doen in Kampen. Dus als je wilt is hier altijd wel wat te beleven. Hoe dit tegenwoordig voor de opgroeiende jeugd is weet ik niet. Maar ik heb mij in Kampen voor wat betreft het uitgaan, vroeger nooit verveeld.

• Waar kom jij in Kampen je vrienden tegen?
In mijn stamcafé ’t Kroegje, maar ook bij verschillende culturele gebeurtenissen, zoals openingen van exposities, concerten in ’t Ukien, of gemeenschappelijke teken en schilder activiteiten.

• Wat doe jij op een vrije zaterdag in Kampen?
Ik hang wat voor de tv of ben wat aan het schrijven op mijn laptop. Soms schrijf ik een liedje of een gedicht. Of ik loop de stad in en doe boodschappen. Vervolgens bezoek ik steevast mijn stamcafé, waar genoeg vrienden en bekenden zijn. Vaste prik is een tijdje pingelen op mijn gitaar. Dat laatste probeer ik dagelijks te doen, om mijn skills bij te houden.

• Tot slot: welke Kampenaar zou jij graag in deze rubriek terugzien?
Ik ben benieuwd naar het verhaal van Heidi Pasterkamp van Viltzijdig…

Iedere Kampenaar heeft zijn of haar eigen verhaal – en juist die verhalen maken onze stad zo bijzonder. Ken jij iemand die ook een plek verdient in deze rubriek? Laat het ons weten en stuur je reactie naar redactie@kampenlive.nl