Column – Een knallende nachtrust

Ik wil graag even diegene, of diegenen, bedanken voor de geweldige en uitbundige vuurwerkshows op onverwachte momenten zo diep in de nacht. Waarschijnlijk is er speciaal voor dit tijdstip gekozen omdat dan zeker de meeste mensen thuis zijn en hiervan zouden kunnen genieten.

Nou, ik was thuis en heb erg genoten van deze manier om anderen uit hun slaap te houden. En ik denk toch wel dat ik niet de enige ben die hierdoor wakker wordt. En wat te denken van diverse neveneffecten. Kinderen die wakker worden en naar buiten willen om deze miraculeus aandachtsloos opgezette vuurwerkshow te bekijken. Honden die angstig onder de eettafel, of nog erger onder de bank willen kruipen. Katten die tot hoog in de gordijnen klimmen. Buren die op de muren kloppen omdat het kind huilt, de hond blaft en de kat miauwt en noem maar op.

Dat veel mensen, en hun dierlijke aanhang, op dit tijdstip misschien wel slapen of genieten van een zalige rust, dringt niet door tot de diep verborgen grijze hersencellen van de ‘liefhebbers’ van donderbussen en fonteinknallers. Waarschijnlijk is er in deze hersenpannen al teveel geknald. Dus nu hier de vraag lieve knal liefhebbers. Laat dit onnodig geknal alstublieft achterwege en dan vooral ’s nachts. Denk ook eens aan de medemens die dit niet zo fijn vindt. Denk ook eens aan de dieren die hierdoor rillend van angst een veilige plek zoeken. Bij voorbaat dank hiervoor. Hou het fijn en veilig en ga je toch onbehouwen woest en wild knallen, denk dan aan je klauwen en vooral aan je ballen.
J.B.