Gezichten van Kampen – Dilys Derksen

Kampen is meer dan stenen, straten en monumenten – Kampen is vooral van de mensen.

In deze rubriek geven we bekende én minder bekende Kampenaren een podium. Aan de hand van een aantal vaste vragen leren we hen beter kennen en ontdekken we hoe zij kijken naar de stad waarin ze wonen, werken en leven. Deze keer leggen we de vragen voor aan Dilys Derksen

• Waar moeten mensen jou van kennen en wat moeten we écht over jou weten?
Dag mensen, wat ontzettend leuk dat ik ben uitgenodigd om iets te schrijven over Kampen en hoe ik me hier eigenlijk voelde. Voelde ja, want op het moment dat ik dit schrijf, woon ik net een paar dagen in Portugal. Ik kreeg deze vragen toen ik nog in mijn Portierswoning van het Berkpark woonde, maar ik schreef allerlei dingen waar ik nog even over na wilde denken. Ondertussen had ik al met de redacteur van Kampenlive overlegd of hun censuur net zo streng is als bij de NOS of anderszins. Vervolgens moest ik inpakken en verhuizen, dus had ik niet zoveel tijd meer iets te schrijven of na te kijken. Nu zit ik hier met een korte broek aan in de Algarve, al een bruin hoofd van die paar dagen volop zon, en ga ik dit verhaal nog eens door om te kijken of ik het er nog wel mee eens ben met wat ik een paar weken geleden schreef. Een mooie kans om afscheid te nemen van jullie als Kampenaren en terug te kijken op 23 jaar Kampenaar zijn.

Voor diegenen die me niet kennen, ik ben Dilys Derksen (eigen foto van de Hoogwaterbrigade oefening, Teamleider team 6, Schotbalken plaatsen ’t Oorgat), op het moment van schrijven 49 jaar en ik heb van 2003 tot drie dagen geleden in Kampen gewoond (18 mei 2026 verhuisd). Steeds op verschillende plekken. Mensen zouden mij kunnen kennen, omdat ik consulent bij MEE IJsseloevers ben geweest, een radioprogramma heb gehad bij RTV IJsselmond en nu nog heb op YouTube: Mooie Mensen (waar trouwens ook mijn Portugalverhaal te volgen is), omdat ik een ontmoetingssite voor mensen met een verstandelijke beperking heb gehad Vrienden voor het Leven en omdat ik vaak gewoon praatjes maakte met onbekenden op straat.

Ik vraag me af of veel mensen me zullen kennen, want eigenlijk weet ik niet of dat zo is. Ik heb zelf wel veel verhalen van anderen in mijn hoofd, die zich afspelen voor mijn geestesoog op het moment dat ik hen zie.

Maar zoals ik al zei, het zóu kunnen dat u mij kent van mijn programma Mooie Mensen waarmee ik in 2019 begon bij RTV IJsselmond: Live radio op de zaterdag van 12 tot 13 uur, want vooral in de coronatijd heeft zich daar een aantal spannende verhalen afgespeeld.

In de coronacrisis schrok ik me de pleuris van hoe volgzaam mensen de regels volgden. En dat voor een ziekte die niet erger was dan een flinke griep (en daar kun je heel ziek van worden en aan dood gaan). Op de TV werd alleen maar met één mond gesproken. Bijna nooit kwam er iemand aan de talkshow tafel die vertelde dat je het allemaal anders kon zien.

Ik vind het gezond als je meerdere meningen hoort, zodat je je eigen mening kunt vormen. Helaas, was dat toen niet zo en dus heb ik in de coronatijd allemaal mensen uitgenodigd bij RTV IJsselmond, die tegen de gang van zaken waren en die dat ook heel goed uit konden leggen. Zo was Willem Engel mijn eerste gast op 5 december 2020. En zo volgden er meer.

Niet iedereen in Kampen was het ermee eens dat ik dat deed, dat las ik dan op Facebook. “Waarom geef je zo’n man een podium?” Dat waren mensen die normaal heel aardig en redelijk waren, maar nu opeens kwaad werden en niet meer met me wilden praten. Dat was maar een schijntje bij wat andere Kampenaren met dezelfde mening als ik meemaakten. Die werden geridiculiseerd bijvoorbeeld door enkele mensen die nu écht zó mooi met de bioscoop bezig zijn, aparte tegenstelling, hè? Zo sociaal voor iedereen ontzettend leuke dingen organiseren, maar in een andere tijd andersdenkenden uitkafferen en naar beneden halen. Zo laag is dat, iemand belachelijk maken, want dan is het einde discussie. En moet ik dit nu persé opschrijven?….ja, want het mooiste aan mensen vind ik dat ze consequent zijn in wie ze zijn en hoe ze doen. Blijf trouw aan jezelf en je normen en waarden en doe het niet alleen als het je uitkomt. Daar is moed voor nodig.

Dat zou mijn eerste tip zijn aan alle Kampenaren: blijf met elkaar in gesprek. Maak geen mensen belachelijk, probeer de ander te begrijpen, luister echt, wees nieuwsgierig en geef dan pas je eigen mening (ik lijk wel een Sire reclame…). De coronatijd heeft laten zien dat grenzen van respect en fatsoen razendsnel kunnen vervagen op het moment dat er crisis is (in de coronatijd als zodanig door de overheid bestempeld), vooral bij mensen waar ik het totaal niet van had verwacht.

• Hoe lang woon je al in Kampen en in welke wijk?
In 2003 kwam ik in Kampen wonen, maar voor maar heel even, dacht ik. Ik moest nog een jaar maatschappelijk werk en dienstverlening aan Windesheim in Zwolle, dus ik zou alleen in Kampen blijven om dat af te maken. Die Christelijke Kutstad Kampen (allitereert lekker) was namelijk niets voor mij. Die bekrompen mensen die al moeilijk keken als je een beetje spontaan was, of die mensen die in zwarte kousen op zondag midden over straat liepen en die erg boos keken als ik langs kwam hardlopen. Terwijl ik nog aardig en glimlachend: “Goedemorgen, goedemorgen….”zei, draaiden zij hun hoofd weg. Ach ja, dat was in het begin, maar later werd het beter. Een mooie tijd voor mij om overal tegenaan te schoppen, zo voelde dat voor mij. Toen kon ik zelf ook nog niet zo goed mensen laten zoals ze zijn.

Vanwege de tijdelijkheid woonde ik in de Voorstraat, de sigarenfabriek, naast een superleuke buurvrouw die nog steeds mijn vriendin is en lang mijn Hoogwaterbrigade kameraad was. Maar na een paar jaar wilde ik toch een eigen huis, dus belandde ik in de mooie Emmastraat. Uiteindelijk ben ik aan de Noordweg gaan wonen, de Portierswoning van het Berkpark, de BK Pannenfabriek, daar woonde ik sinds 2015, maar sinds 18 mei 2026 heeft Kampen er twee hele leuke, aardige, hartelijke mensen bij….

• Wat maakt volgens jou een Kampenaar leuk, en wat maakt een Kampenaar minder leuk?
Ik hou van mensen die eerlijk, oprecht, open, spontaan en écht zijn. Ik woonde dus al jaren in Brunnepe en daar zijn de meeste mensen zo. Daar hou ik van. Bovendien fietste ik ‘s avonds vanaf de brug met gouden wielen altijd rechtsaf naar de zonsondergang of het licht, wat bij mij er voor staat dat het altijd weer goed komt. Mooi is dat.

• Hoe zou jij de gemiddelde Kampenaar in drie woorden omschrijven?
Ik ken ze natuurlijk niet allemaal. Sinds er nieuwe wijken bij zijn gekomen, zijn er ook veel meer mensen van buiten de stad hier komen wonen, bijvoorbeeld in het Stationskwartier. Het lijkt erop dat het wat gemêleerder is en dat houdt de beweging er een beetje in, besmet elkaar in mijn ogen in positieve zin: voorzichtig aan opener.

• Is Kampen volgens jou een open stad voor nieuwkomers? Waarom wel of niet?
Bij het woord nieuwkomers, moet ik gelijk aan asielzoekers denken, u ook? Maar gewoon in de brede zin van het woord van mensen die hier nieuw komen, of dat nu asielzoekers zijn of niet? Ik denk dat het aan de mensen zelf ligt. Want een Kampenaar is over het algemeen niet heel hartelijk vind ik. Dus je moet je er een beetje in werken. Je moet zelf laten zien wie je bent, wat je wil en hoe. Dan zijn de mensen wel bereid om je op te nemen. Maar zoals voor alles geldt: kom je ergens nieuw, sluit je ergens bij aan. Want met alleen een beetje wandelen in een stad en dan mensen hopen te leren kennen, kom je er niet. Wanneer je je aansluit bij een groep, Big Band, koor, volleybal of wat dan ook, kun je mensen wat vaker tegenkomen en dan kom je misschien wel binnen wat al bestaande vriendengroepen.

• Wat is er leuk aan de stad Kampen?
Dat het aan de IJssel ligt, net als mijn topfavoriete stad Deventer. Water is kennelijk belangrijk voor mij. Het stroomt, gaat ergens heen, er gebeuren mooie dingen in en om het water en ik heb jaren met veel plezier bij de Hoogwaterbrigade gezeten.

• Wat is er minder leuk aan de stad Kampen?
Zoals u leest was ik vroeger niet te spreken over Kampen, maar inmiddels vind ik het een leuke stad, door alle veranderingen die het heeft doorgemaakt. Met veel verschillende mensen maakt het de stad kleurrijk en bijzonder.

• Wat is jouw favoriete plek in Kampen en waarom?
De HEMA is mijn favoriete winkel, niet alleen vanwege het feit dat ze leuke dingen hebben, maar ook omdat Pepijn Keijser de eerste was die een ontmoetingsplek realiseerde voor Vrienden voor het Leven en dat ook nog sponsorde. Het loopje naar de HEMA, soms langs de IJssel, de mooie huizen en over het algemeen de aardige mensen.

• Welke plek in Kampen verdient volgens jou meer aandacht?
Brunnepe krijgt op het moment al wat meer aandacht, maar mag nóg meer aandacht. Sommige mensen, zoals een oud collega van mij, voelen zich wat verheven boven anderen en zouden niet dood gevonden willen worden in Brunnepe, maar het is ondergewaardeerd. Mooie Mensen die de schouders eronder zetten. Die zich niet hautain opstellen en niet eens weten wat het woord betekent. Zíj zetten Brunnepe op de kaart. En wat een geschiedenis, toch? Het stadsdeel nu van de verstotenen van toen. Ach, past dus erg bij mij. Geen meelopers, geen volgers, maar eigenzinnige mensen!

• “Ik moet de Nieuwe Toren kunnen zien, ergens anders kan ik niet wonen!” Geldt dat ook voor jou?
Nee, absoluut niet. Ik vind Kampen in de loop der jaren verbeterd. Bijvoorbeeld toen Bort Koelewijn (burgemeester in Kampen voor Sander) op een zondag bij SAIL Kampen was om iets te openen, terwijl hij zelf harstikke Christelijk is, was het voor mij een teken dat alles niet meer zo rigide is. Mensen met verschillende gezindten, geloven, andersdenkenden kunnen mooi met elkaar samenleven, in plaats van dat alleen de Christelijke mentaliteit overheerst.
Als ik ooit terug kom naar Nederland, dan ga ik in Deventer wonen. Want daar hangt precies die goede mix van allerlei mensen. In Deventer is net als hier een hele grote Turkse gemeenschap. Dat had ik nog niet eens gezegd, maar dat vind ik ook fijn. Over het algemeen heel beheerste, rustige, weldenkende mensen. Daar word ik als flapuit wel rustig en geordend van.

• Wat maakt Kampen voor jou echt ‘thuis’?
Kampen is niet mijn thuis, niet de stad an sich, maar het huis waarin ik woon, de dingen die ik doe, de mensen die ik om mij heen heb, dat maakt dat ik me ergens thuis voel. Dat kan overal, dat is niet aan een plek gebonden. Dat de mensen op straat dan ook nog leuk en aangenaam gedag zeggen en dat ik best vaak veel kan kletsen met mensen, dat maakt het af. Dat zal hier in Portugal wel even anders zijn, want daar zal ik eerst de taal moeten leren, voor ik zo kan kletsen en vragen kan stellen als ik in het Nederlands doe.

• Als jij één ding mocht veranderen aan Kampen, wat zou dat zijn?
Ik zou een gekozen burgemeester willen. Ik ken Sander de Rouwe niet zo en zie niet wat hij voor Kampen doet, dus kan er niet zo over oordelen, maar als iedereen een burgermeester zou kunnen kiezen, zou dat misschien beter voor een stad kunnen zijn. Dat denk ik wel te zien bij andere gemeentes waar bijvoorbeeld Charon Dijksma heel belachelijke keuzes maakt in haar stad, of Femke Halsema dan…..

Ik heb trouwens nog een heel mooi verhaal over Sander de Rouwe, maar dat vertel ik de komende maanden nog wel een keer in mijn updates over Portugal, want zo’n verhuizing vraagt ook om opruiming van hoofdzaken (verhalen die echt verteld moeten worden).

 • Moet Kampen vooral blijven zoals het nu is?
Het is mooi op weg om een stad voor echt iedereen te worden. Juist met de christelijke mensen, de moslims, de niet gelovigen, anders denkenden, allemaal, dat maakt het mooi, maar dat zei ik net al.

• Hoe zie jij Kampen over tien jaar?
Als Kampen zou kiezen hoe zij haar eigen koers zou varen en zich niet teveel laat meeslepen met de landelijke dan wel Europese richtlijnen, dat blijft Kampen leuk. Dan is het die leuke stad waar iedereen in de binnenstad kan wonen met een auto, waar niet teveel mee gegaan wordt in klimaathysterie en waar geen digitaal betaalmiddel komt, de armoede opgelost wordt en de mensen van de toeslagaffaire geholpen worden, de schippers niet teveel onzinnige regels krijgen en er gekozen wordt voor de Kampenaar i.p.v. domme starre regels die nergens op slaan.
Dan zie je over tien jaar nog steeds hele blije mensen in een leuke stad, waar trouwens hard gewerkt wordt door Roeland Tamelink en anderen aan een Hartelijke Hanzestad, die vooruitgang zie ik echt.

• Hoe denk je dat de rest van Nederland tegen Kampen en haar inwoners aankijkt? Klopt dat beeld volgens jou?
Als de meest domme stad van heel Nederland. Stond toch een keer in de krant dat we hier gemiddeld het laagste IQ hebben? Toen ik bij MEE werkte, begreep ik dat wel, want de mensen die ik zag hadden niet zo’n hoog IQ en dat waren er veel… sinds de coronatijd is mijn wereldbeeld compleet veranderd over dingen als IQ. Intelligentie zit niet in IQ vind ik. Het zit in zoveel dingen. Het zit er in hoe je met andere mensen omgaat, hoe je zelf in het leven staat en hoe je met de dingen in de wereld omgaat. Dat heb ik zelf ook moeten leren.

Het domweg volgen van de maatregelen in de coronatijd deden de meeste mensen omdat ze dachten dat ze daarmee goed deden voor een ander. In eerdere tijden in de geschiedenis hebben ze ook door middel van massamanipulatie hele bevolkingsgroepen laten gehoorzamen én anderen uitgeroeid. Dat begint klein en intelligente mensen schikken zich, omdat ze willen deugen, maar heeft grote gevolgen. Voor je het weet zijn er veranderingen doorgevoerd die invloed hebben op je vrijheid die je niet kunt terugdraaien. Er is dan geen weg terug.

• Waar kom jij in Kampen je vrienden tegen?
Ik kom mijn vrienden bij hen thuis tegen, dat zijn er ook niet meer zoveel. Ik ging veel met mijn collega’s om en ik dacht dat het mijn vrienden waren, maar waar zij in hun werk heel open en bevragend waren, waren ze voor mij in de coronatijd heel veroordelend en afwijzend. Dan is het gedaan met de vriendschap, daar heb ik best wat tranen om gelaten. De paar echt goede vrienden die ik nog heb, bleven gewoon vragen aan mij stellen ook al stonden ze anders in het leven.

Inmiddels kom ik mensen niet meer tegen en moeten we over op bellen en beeldbellen.

Wat ik hier in Portugal ga doen? Verder met mijn Mooie Mensen, ik zag er vandaag al een paar. Misschien kan het binnenkort in het Portugees en de Nederlanders kijken dan mee met ondertiteling, wel geweldig dat het zo kan, toch? Met MM verdien ik bijna niets, dus ik ga zo even solliciteren op een baan in een bakkerij. Serveren, met mensen omgaan, dat vind ik leuk en dat is een goede manier om Portugees te leren. Kan ik het goed, ga ik misschien wel weer allerlei dingen doen, misschien ook wel weer organisatieadvies. Of andere dingen, ik zie wel. Er is hier ook een stichting die voor mensen met een verstandelijke beperking dingen doet. Veel mensen vragen of het voor altijd is, dat wonen in Portugal. Ik heb geen idee, mensen, want ik weet vandaag niet wat ik morgen ga doen en daar word ik het gelukkigste van. Anders wordt het leven zo saaaaai.

Wil je mij volgen of wil je afleveringen van Mooie Mensen bekijken, dan kan dat via mijn Youtube kanaal: https://www.youtube.com/@MooieMensen of via mijn eigen Facebook pagina.

• Tot slot: welke Kampenaar zou jij graag in deze rubriek terugzien?
Ik zou willen beginnen met een boodschap aan alle Kampenaren. Ik ben blij dat ik jullie gekend heb en dat jullie zijn geweest zoals jullie zijn, met minder leuke, maar vooral leuke dingen. Dat heeft mij de mogelijkheid gebracht om in Kampen te leven, maar ook mijn overtuigingen over het leven aan te scherpen. Dat was niet gelukt als iedereen maar was zoals ik vond dat nodig was.

Wie ik graag zou terugzien in deze rubriek? Iedereen, juist de gewone Kampenaar. Mensen zijn zo interessant, iedereen heeft een verhaal. Dus gewone mensen. Misschien nog meer mensen, na Truus en mijzelf, uit Brunnepe? Jullie zoeken het trouwens maar uit….haha.

Het ga jullie goed. Dilys.

Iedere Kampenaar heeft zijn of haar eigen verhaal – en juist die verhalen maken onze stad zo bijzonder. Ken jij iemand die ook een plek verdient in deze rubriek? Laat het ons weten en stuur je reactie naar redactie@kampenlive.nl