Verrassend gevarieerde avond met De Broederband

Afgelopen zaterdagavond 11 april vulde de zaal aan het Bolwerk in Kampen zich al ruim voor half acht met een mooi aantal bezoekers voor het concert van muziekvereniging De Broederband. Het thema van de avond – Verrassend Gevarieerd – bleek al snel goed gekozen.

De zaal zat vol en de sfeer was vanaf het begin warm en ontspannen. Door de combinatie van aankleding, verlichting en de uitstraling van de muzikanten voelde het als een avond waarop publiek en orkest elkaar moeiteloos vonden.

Wat opvalt, is de kracht van het orkest zelf. Met zo’n veertig muzikanten op het podium is De Broederband een vereniging met een stevige en goed gevulde bezetting. Het geheel klinkt sprankelend en vol leven, waarbij mooi zichtbaar is dat er naast ervaren muzikanten ook ruimte is voor jonge, talentvolle muzikanten.

Die mix geeft het orkest energie en toekomst. Tegelijkertijd is de betrokkenheid van de muzikanten duidelijk voelbaar. In alles is te merken dat zij hart hebben voor hun club. De inzet, het speelplezier en de serieuze manier waarop met de muziek wordt omgegaan, maken dat het orkest niet alleen goed klinkt, maar ook een fijne uitstraling heeft.

De aftrap van de avond lag bij Brobando, de Braziliaanse slagwerkgroep die sinds 2004 een volwaardig onderdeel is van de vereniging. Met hun kenmerkende Braziliaanse klanken verzorgden zij de opening van de avond.

Daarna nam het orkest het over met een programma dat tot stand was gekomen vanuit de verschillende secties. Iedere groep had eigen muzikale voorkeuren mogen aandragen, wat zorgde voor een mooie afwisseling in stijlen en sferen.

De klarinet sectie wist het publiek te raken met onder andere Blue Ridge Saga en het herkenbare How to Train Your Dragon, waarin zowel kracht als verfijning doorklonken.

Vervolgens namen de fluiten en hobo het publiek mee met Nardia en later Highlights from Brave (bekend van Toy Story 3). Een bijzonder moment was de bijdrage van een dwarsfluitiste die voor dit stuk de overstap maakte naar de tin whistle. Een tin whistle is een eenvoudige metalen fluit met zes gaatjes en een hoge, heldere klank. Het instrument voegde een heldere klankkleur toe aan het geheel.

De saxofoons lieten met Sax in the City een vol en herkenbaar geluid horen. In Digie Rag volgden speelse solo’s van alt-, tenor- en baritonsaxofoon, die zichtbaar voor plezier zorgden op het podium én in de zaal.

Ook dirigent Richard van Eden maakte zijn muzikale bijdrage zichtbaar in de uitvoering. Hij lijkt goed aan te voelen met wat voor muzikanten hij werkt en weet daar in de begeleiding en uitvoering goed op in te spelen.

De trombones en hoorns verrasten met Epic Gaming Themes, een speelse verzameling muziek uit computerspellen die bij veel aanwezigen een glimlach opriep.

De afsluiting lag bij de sectie trompetten, baritons, bassen en slagwerk met het thema Formule 1, gecomponeerd door Brian Tyler. Het stuk bouwde zich spannend op, waardoor je je als luisteraar even op het circuit waande.

Bijzonder aan deze avond was ook de rol van de muzikanten zelf. Vanuit iedere sectie werd een toelichting gegeven op de gekozen stukken. Dit gaf niet alleen meer inzicht, maar maakte ook duidelijk dat het programma echt vanuit de muzikanten zelf is opgebouwd.

In de pauze en na afloop werd het publiek bovendien betrokken met een quiz over de gespeelde muziek. Een speels element dat zorgde voor interactie en een andere manier van luisteren.

Alles bij elkaar was het een avond vol muziek, verbinding en plezier. De titel Verrassend Gevarieerd bleek dan ook meer dan passend.
-GD-